hol
8
het monster van Beckett, onnoembaar, buiten het warme bed, dat hol
waar hij alleen vast maar buiten uiteenvalt, alles gaat door hem heen.
vijftig jaar verder muterend, amoeboïde lerend, een soort van
herkenning van verafgelegen delen, gaten vullend, filtert trillend
massa’s stof, wachtend op een werkeloos deeltje, een poort waardoor
een opstapatoom binnentreden kan.
