|
nanacht murmelt in de lakgaard
hars lekt naakt uit de boombast
van over de globe renbodes
uit de klimaatgordels
voor de zwijger met de toegeknepen keel
de enge – zij brengen duisternis
in onze verlichte cirkels
fluisteren – rouwe, mij toevertrouwe
flonkerend gebrek
|